
18-06-2026
De buitenring van een kegellager van gehard staal G20CrNi2Mo liep tijdens bedrijf scheuren op. Aangezien dit lager in grote hoeveelheden wordt geproduceerd en in kritische componenten wordt gebruikt, is het, om herhaling van soortgelijke scheuren te voorkomen, noodzakelijk om de oorzaken van de vernietiging ervan te identificeren. In dit artikel worden, op basis van macroanalyse, microanalyse en scanning-elektronenmicroscopieanalyse, de oorzaken van scheurvorming beschouwd.
Macroscopisch bewijs van scheuren in de buitenste ring
Op het buitenoppervlak van de defecte buitenring van een kegellager van gehard staal bevinden zich naast één doorgaande scheur evenwijdig aan de as, ook twee divergerende dunne scheuren die voortkomen uit een grote scheur. Naast de niet-werkende zones aan beide uiteinden en in het middengedeelte zijn er twee grote slijtagezones op de ring, dit zijn verschillende glanzende witte strepen. Vanaf de rand van de slijtagezone, gelegen op ongeveer 20 mm van het uiteinde, begint een reeks kleine rechte scheuren van het "schaal" -type, waarvan de richting evenwijdig is aan de grote scheur; de langste zijn ongeveer 40 mm, de meeste zijn 5-10 mm, zoals weergegeven in Fig. 1 en Fig. 2. Deze tekenen geven aan dat er een grote doorgaande scheur is ontstaan als gevolg van de ontwikkeling van een van deze kleine scheurtjes.